नेकपाकी सचेतक शान्ता चौधरीको लकडाउन डायरीः ‘भौतिक शरिर काठमाण्डौमा भएपनि मन दाङमा’

यो जटिल अवस्थामा पनि आफ्नो जोखिम मोलेर भएपनि रातदिन उपचाररतमा खटिरहनुभएका स्वास्थ्यकर्मीहरु, जनताको सुरक्षाका लागि सडकमा तैनाथ भएर बसिरहनुभएका सम्पूर्ण सुरक्षा कर्मीहरुप्रति सलाम र मेरो सम्मान छ । त्यसैले हामी सवै नेपालीहरु आफ्नो लागी मात्र नभई आफ्नो परिवार, छिमेकी, टोल, गाउँ , समाज र देशका लागी लकडाउनको पालना गरौं । सामाजिक दुरी कायम गरौं । उच्च सर्तकता सहित घरभित्र बसौं ।

शान्ता चौधरी

यतिबेला कोरोना भाइरसले विश्वलाई चूनौति दिइरहेको छ । कोरोनाको कारणले विश्वभरका मानिसहरुमा डर, त्रास र भय उत्पन्न भएको छ । कोरोना भाइरसकै कारण एक लाख भन्दा बढिले ज्यान गुमाइसेका छन्, १९ लाख भन्दा बढि मानिस कोरोना संक्रमितबाट पीडित छन् । दिनप्रतिदिन कोरोना संक्रमित बिरामीहरुको संख्या बढ्दै गइरहेको छ । एक व्यक्तिबाट अर्को व्यक्तिमा सजिलै सर्न सक्ने भएकोले यो महमामारी कोरोना भाइरसबाट बच्नका लागि अहिले विश्वका धेरैजसो देशहरुले लकडाउन गरेको अवस्था छ । हाम्रो देश नेपालमा पनि गत चैत ११ गते देखि लकडाउन जारी छ ।

मंगलबार मात्र बसेको मन्त्रीपरिषदको वैठकले नेपालमा बैशाख १५ गतेसम्म लकडाउन जारी राख्ने निर्णय गरेको छ । नेपाल सरकारले कोरोना भाइरसबाट बच्नका लागि उच्च सतकर्ता सहित सामाजिक दुरी कायम गर्न, लकडाउनको पालन गर्न आग्रह गरिरहदा पनि यसरी नेपालमा पछिल्लो जानकारी अनुसार १६ जना कोरोना संक्रमति विरामीहरु भेटिएकाछन् । यो जटिल अवस्थामा पनि आफ्नो जोखिम मोलेर भएपनि रातदिन उपचाररतमा खटिरहनुभएका स्वास्थ्यकर्मीहरु, जनताको सुरक्षाका लागि सडकमा तैनाथ भएर बसिरहनुभएका सम्पूर्ण सुरक्षा कर्मीहरुप्रति सलाम र मेरो सम्मान छ । त्यसैले हामी सवै नेपालीहरु आफ्नो लागी मात्र नभई आफ्नो परिवार, छिमेकी, टोल, गाउँ , समाज र देशका लागी लकडाउनको पालना गरौं । सामाजिक दुरी कायम गरौं । उच्च सर्तकता सहित घरभित्र बसौं । घरभित्र बसेर पनि धेरै कामहरु गर्न सकिन्छ ।

नेपालमा लकडाउन भएपछि म पनि घरमै छु । अहिले म काठमाण्डौको ग्वार्को स्थित आफ्नै डेरामा बसिरहेको छु । भौतिक रुपमा काठमाण्डौमा भएपनि मेरो मन मेरो गृह जिल्ला दाङमा छ । र पनि म मेरो समुदाय, मेरो बर्ग गरिब , विपन्न एवं दैनिक मजदुरी गरेर खाने नागरिकहरुको बारेमा धेरै चिन्तित छु । त्यसैले काठमाण्डौमा बसेर भएपनि प्रमुख जिल्ला अधिकारी, स्थानीय तहका जनप्रतिनिधि एवं जिल्लाबासी साथीहरुसंग नियति सम्पर्कमा नै छु । खासगरि राहतको बारेमा चासो दिईरहेकै छु । हुन त राहतको लागि सरकारले राहत प्याकेजको निर्णय गरेअनुसार स्थानीय तह मार्फत वितरण गर्ने काम गरिरहेको छ । तर पनि जो पाउनुपर्ने समुदाय, बर्गहरुले पाइरहेका छन् की छैनन् त्यसको विषयमा खोजिनीति गर्ने, चासो गर्ने मेरो दायित्व र कर्तव्य पनि हो ।

नेपाल सरकारले नेपाललाई लकडाउन घोषणा गरेपछि विगतको भन्दा अहिले अरु जस्तै मेरो पनि दैनिकीमा केहि परिवर्तन आएको छ । म प्रायजसो बिहान ५ बजे नै उठ्ने गर्दछु । उठेर नित्यकर्म पछी रुममै योगा गर्छु । नियमिति व्याम गर्छु । र सरसर्ति विभिन्न अनलाइन मा समचारहरु हेछु, र सामाजिक संजाल फेसवुक हेरिसकेपछि एकछिन आफ्नो कोर्षका बुकहरु पढ्ने गर्दछु । त्यसपछि ७:३० बजेपछि जिल्लामा रहेका पार्टीका नेता, कार्यकर्ता, स्थानीय तहका जनप्रतिनीधि, प्रमुख जिल्ला अधिकारीहरुलाई समेत सम्पर्क गरेर जिल्लाको बारेमा जानकारी लिने गर्दछु । यसैगरि देशभरिका भुमिहिन, सुकुम्बासी, मुक्त कमैया, कमलरी, हलिया, मजदुर, किसानका अगुवाहरुका नेताहरुसंग राहत पाए नपाएको अवस्थाको बारेमा जानकारी लिने गर्दछु ।

पश्चिम नेपालबाट काठमाडौं अध्ययन गर्न आएका विद्यार्थी, मजदुर हरुको अवस्था बुझ्ने र उनिहरुको समस्या समाधान गरिरहेको छु, कतिपय मजदुरलाई आफ्नै व्यक्ति सहयोग गर्ने गरेको छु भने कतिपयलाई सरकार र स्थानीय जनप्रतिनिधिहरुसंग समन्वय गरेर सहयोग गर्ने बतावरण मिलाउदै आएको छु । त्यसैगरी अलपत्रपरेका मजदहरुलाई गन्तव्यसम्म पुर्याउनका लागी सम्बन्धित निकायमा समन्वयको काम गरिरहेको छु । यसरी कामपछि फुर्सदको समयमा मेरो कोर्षको कितावहरु अध्ययन गर्ने गर्दछु । त्यसैगरि कोरोना सम्बन्धि विभिन्न आलेख, समाचारहरु पढ्ने, विभिन्न साहित्य पुस्तकहरु पढ्ने गरिरहेको छ । यसैगरि बचेको समयमा छिटफुट साहित्यि सिर्जना गर्ने र मेरो घरबेटि भनुकी मेरो अत्यन्त मिल्ने साथी एवं समाजसेवि सुष्मा राइसंग शारिरक स्वास्थ्यका लागि एकछिन नाच्ने र गाउने गरेर मेरो दैनिकी वितिरहेको छ ।

दंगीशरण खबर

प्रतिक्रिया दिनुहोस्

संबन्धित समाचार

भर्खरै प्रकासित